เดี๊ยวนี้คอทดับบ่อยเลยไม่ค่อยแปล คอมชักเฮี้ยนเลื่อยๆล่ะ Foot in mouth
เริ่ทเลยละกัน
ตอนที่ 3
 ณ คฤหาสมารแดง
"นี่...ฉันโคเมย์จิ โคอิชิมาจากวังวิญญาณใต้ภิภพ เฮ้..เมดคนนั้นน่ะ...หนูขอยืมเบ็ดตกปลาได้ไหมค่ะ..<3"
"คุณอยู่หลังฉันมานานหรือยังค่ะ..."
"อ๋อเรื่องนั้นน่ะเหรอ...ลืมมันไปซะเถอะ.หนูขอยืมเบ็ดตกปลาหน่อยสิ<3~ พี่หนูให้กลับก่อนค่ำน่ะ"
ซักพักท้องฟ้าก็เริ่มมืดเป็นเค้าของฝนที่กำลังจะมา โคอิชิเลยให้เร่งการเดินของซาคุยะ
"นี่...ดูเหมือนว่าฝนใกล้จะตกแล้วเร็วๆหน่อยจิ~<3"
ซาคุยะที่กำลังเดินอยู่กำลังคิดอยู่ว่า (ผู้หญิงคนนี้เป็นใครกัน?ท...ทำไมฉันถึงจับเค้าเธอไม่ได้เลยล่ะและอีกอย่างทำไมเหมยหลิงไม่หยุดเธอตอนเข้าประตูล่ะ..เธอควรตื่นได้แล้วนี่นาฮย่าบอกนะว่าผู้หญิงคนนี้เป็น.....)
โคอิชิคิดว่าเมดคนนั้นทำไมเดินช้าจังเธอจึงบอกว่า
"นี่..เมื่อไรเธอจะหาเบ็ดตกปลาให้หนูอ่าา~<3"
ซาคุยะเห็นทีท่าเริ่มไม่ค่อยดีเธอจึงคิดต่อว่า (...ฉันชักกังวลเกี่ยวกับเหมยหลิงซะแล้วสิ...อีกอย่างฉันไม่มีเวลาที่จะคุยกับเด็กคนนี้ด้วยฉันต้องไปเอาของที่เธอต้องการแล้วให้เธอกับไปก่อนจะเกิดเรื่องดีกว่านะ....)
ซาคุยะเลยทำตามแผน
"อ๋อ...เบ็ดตกปลาเหรอค่ะ..น่าจะอยู่แถวห้องเก็บของหล่ะค่ะ..ตามดิฉันมาเลย.."
"เย้~~!!คุณใจดีจังเลย...หนูชอบคุณมากเลย~<3"
โคอิชิชักติดใจกับเธอเพราะความใจดีของเมดหญิงสุดเพอร์เฟกเธอเลยเริ่มชักชวญ
"นานๆคุณมาที่บ้านหนูก็ได้นะคะ..เราจะได้แช่ออนเซ็นด้วยกัน~<3"
"อ๋อเรื่องนั้นดิฉันจะเก็บไว้นะคะ...ทางนี้ตามมาเลยจ๊ะ"
"ซาคุยะ!!!"
เสียงโคอาคุมะที่ตะโกนออกมาทางประตู
"มีอะไรเกิดขึ้นเหรอค่ะ..โคอาคุมะ"
"ซาคุยะ....มีใครก็ไม่รู้....ฆ่า.....แฮ่กๆ...ที่ฆ่าเหมยหลิง"
"ใจเย็นก่อนค่ะ..และค่อยๆพูดให้ชัดเจนโคอาคุมะเกิดอะไรกับเหมยหลิงงั้นเหรอ!!!!????"
โคอาคุมะหยุดพักซักนิด จากนั้นเธอเลยตะโกนด้วยความหวาดผวาว่า
"มีคนฆ่าเหมยหลิง...เธอโจมตีด้วยอะไรบางอย่างทำให้คอของเธอขาดจนเห็นกระดูกเลย!!!!!....เราไม่สามารถห้ามเลือดได้เลย...ท่านแพชชูวลี่ก็กำลังรักษาด้วยเวทย์มนตร์แต่....แต่..."
"เฮ้~~เฮ้~~<3 ฉันเองแหล่ะที่สร้างเป็นหาเหล่านั้น..มีปัญหาเหรอ..."
เธอพูดโดยไม่ดูสถานการณ์จึงทำให้เธอ2 คนนั้นตกใจเป็นอันมาก
"อ....อะไรนะ!!????"
ทั้ง 2 พูดด้วยความตกใจ
"ก...ก็เธอมาทำให้ฉันมีปัญหาฉันเลย......แต่ก็สนุกดีนะฉันชอบ..แต่ไม่ต้องพูดถึงมัน..รีบๆส่งเบ็ดตกปลามาได้แล้ว"
เสียงโคอิชิชักเริ่มแข็งกร้าว
"เธอเองสินะ....ตู้ม~~!!!"
เป็นเสียงที่โผล่มาพร้อมกับการระเบิดกำแพงจนโคอิชิโดนลูกหลง เป็นใครไปมิได้ยกเว้น ฟราน สคาร์เล็ต น้องสาวแห่งปีศาจ
"โคอาคุมะ....ซาคุยะ..เธอคือของเล่นของฉันนะ..อย่ามายุ่งละกัน..เอาละตอนนี้ฉันโกรธมากๆ..ฉันจะไม่ให้ใครโดนลูกหลงเด็ดขาดทางที่ดีรีบออกไปซะ..เอาละเธอยังไม่ถึงขั้นกระดูกหักใช่ไหม..เธอเองสินะที่ใส่หมวกและชุดที่น่าเกลียดใช่ไหม....มาเลย~มาเล่นกับฉัน"
โคอิชินอนนิ่งเหมือนไม่มีปฏิกิริยา ซักพักเธอก็ลุกขึ้นมา..
"ว้า.....เธอเป็นของเล่นที่ไม่สนุกจริงจริ๊ง....เตรียมตัวตายซะเถอะ"ฟรานกางเล็บมา"ฉันจะทำกับเธออย่างอ่อนนุ่มที่สุดเลย~~~"
โคอิชิหาหมวกไม่เจอ...เธอจึงหาหมวก..เมื่อเจอก็พบว่า....มันขาดไปแล้ว..เธอมองดูสักพักก่อนที่จะ....
"เฮ้.....เธอน่ะเป็นอะไรไป...มันเป็นทางที่จะทำให้เราสนุกกันนะ...เฮ้...พูดอะไรซักอย่างสิหรือว่าจะให้ฉัน..."
โคอิชิหันมามองด้วยสายตาเครียดแค้น
"อาาาาาาาาา......ฉันจะฆ่าแก<3แต่ไม่ต้องห่วง....ฉันจะปาแกเข้าถังขยะนรกเลยหล่ะ...<3"
ฟรานเริ่มชักอาวุธมา.."มันต้องอย่างนี้เซ้....ฉันไม่คิดกังวลเกี่ยวกับเธอปาฉันลงถังขยะหรอกนะ.."
โคอิชิโผล่มาโดยฟรานไม่ทันตั้งตัว..ฟรานจึงโดนกงเล็บเข้าไปที่หน้าเต็มๆ...ฟรานอึ้งไปชั่วคณะแล้วร้องออกมาด้วยความสะใจอย่างบ้าครั่ง ฟรานจึงโต้ด้วยพลังคลื่นที่แสนน่ากลัว แต่โคอิชิมาโผล่หลังจนทำให้ฟรานถึงกับตั้งตัวไม่ถูก...ฟรานจึงโดนเล็บที่แหลมคมของโคอิชิเสีบยเข้าที่แขน จึงร้องด้วยความเจ็บปวดและต่อมาจึงโดนโยนออกนอกหน้าต่างที่ฝนกำลังตกอยู่ (แวมไพร์แพ้น้ำเชี่ยว)ฟรานจึงร้องด้วยความทรมาน
"ว้าว....ดูเจ็บแสบน่าดูเลยนะ"
โคอิชิพูดด้วยความสะใจ จากนั้นเธอจึงเด็ดปีกฟรานด้วยความโหดเหี้ยมแล้วบอกว่า
"ฉันจะเอาปีกเธอไปทำเบ็ด....และเอาตาเธอไปทำเหยื่อซะเลย...~<3"
เมื่อเธอกำลังจะควักตาฟรานเธอก็ได้ยินเสียงพี่ของเธอตะโกนมาจากฟ้าว่า....
"โคอิชิ!!!!!!!"
"โอ้....พี่ค่ะ..รู้ไหมว่าวันนี้หนูทำ.....เป๊ะ!!!!!"เธอโดนพี่สาวที่รักของเธอตบหน้าอย่างแรง
ติดตามชมตอนต่อไป
ปล1.ตอนนี้ข้ามไปเยอะเหมือนกันแหะ Foot in mouth
ปล2.ถ้าคาดว่าไม่มีใครดูเยอะก็จะเลิกลงเพราะไม่มีคนดู - 3-
สำหรับวั้นนี้
บ๊าย บี
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet