ถึงศุุกร์หรรษาละ วันที่เราจะลงโดของโคอิชิจัง
เริ่มดีกว่าเนอะ..Cool *วันนี้มีระบบให้แยกตัวละครออก
 ตอนที่ 2
 ณ สวนดอกไม้ที่อยู่ใกล้ทะเลสาบ
"ว้าวๆ..ดอกไม้นี่สวยจริงๆ <3 มีแต่ดอกไม้สวยๆแฮะ ดังนั้นฉันควรหาดอกไม้ทำนายโชคชะตาฉันกับคุณพี่ซะแล้ว <3"
จากนั้นโคอิชิก็เด็ดดอกไม้ที่ใช่มา แล้วทำนายความรักทั่วๆไป คือการเด็ดกลีบดอกไม้เสี่ยงรัก พอเด็ดดอกไม้ขึ้นมาโคอิชิก็พูดว่า รัก ไม่รักไปเลื่อยๆ จนกะทั่งไปบรรจบที่ ไม่รักเธอเงียบไปซักพัก จนเธอทิ้งไปโดยดอกไม้ไม่สนใจไป แต่ก็ไม่ใช่ดอกไม้เสมอไปหรอกแต่เป็นตั้กแตนผู้โชคร้ายที่ถูกเด็ดขาทีละข้างสองข้างอย่างทารุณต่างหาก
"น่าๆ..ฉันรู้ว่าพีสาวของฉันน่ะเหมาะสมกันจะตายไป <3 คำทำนายมันก็ไม่จริงเสมอไปหรอก"
จากนั้นเธอก็เงียบคิดอะไรไปสักพักแล้วก็พูดขึ้นมาว่า
"เอาละ....มันถึงเวลาที่ฉันต้องตกปลาแล้วด้วยสิ..ป่านนี้ทุกคนคงหิวแย่แน่เลย <3"
จากนั้นเธอก็บ่นพึมพำเกี่ยวกับไอเดียการตกปลาของวันนี้ ส่วนใหญ่ไอเดียของเธอเป็นไปไม่ได้เกือบทั้งนั้น จนกระทั่งเพิ่งคิดอะไรที่สำคัญออก
"อืม...การที่จะทำอย่างงั้นฉันก้ต้องการเบ็ดตกปลาด้วยน่ะสิ หรือว่าเราจะใช้มือดี เฮ้อ....ฉันคิดว่าคงมีเบ็ดตกปลาแถวๆนี้แน่ <3"
จากนั้นเธอก็หยิบและเปิดหนังสือที่คุณพี่ให้ในวันเกิด "แถวนี้มีสถานที่ใกล้ๆแถวนี้ที่เรียกว่าคฤหาสมารแดงด้วยสินะ/เธอพูดอย่างแพร่วเบา" จากนั้นเธอตกลงกับตัวเองว่าเราจะไปยืมเบ็ดตกปลาที่นั่น แต่อันที่จริงเธอคงไม่รู้หรอกว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นบ้่าง
เมื่อเธอถึงที่คฤหาสมารแดงเธอก็พูดกับตัวเองว่า
"ที่นี้เองสินะ....ว้าวๆสีเลือดเหมือนชื่อเลย <3 สีเลือดนี่แหละสวยที่สุด"
จากนั้นเธอก็ตรงดิ่งไปเปิดประตูโดยไม่รู้สึกเลยว่าผ่านคนบางคนไปอยู่
"นี่!เธอคนนั้นน่ะ....หยุดก่อน!" "หือ....เธอเป็นใครน่ะ?" "หึ...เธอเป็นใครน่ะเหรอกล้าพูดที่เขตของฉันเชียวนะ" เป็นใครไปไม่ได้นอกจาก หง เหมยลิน ยามเฝ้าประตูคฤหาสมารแดงที่ทำงานโดยไม่เคยหลับ มั้ง? พวกเธอพูดคุยกันซักพัก จากนั้นโคอิชิก็อธิบายซักพักเรื่องการตกปลาของวันนี้ เหมยลินคิดในใจว่าเธอคนนี้ไม่ธรรมดาแน่ๆดั้งนั้นเธอเลยจะพูดตะล่อมให้เธอออกไปดีกว่า
"อืม....ขอโทดนะคุณโคอิชิจังแต่ดิฉันไม่เคยเห็นเบ็ดตกปลาแถวบ้านนี้เลยค่ะ..ดิฉันขอโทษด้วยค่ะ.ลองไปดูที่อื่นดีกว่านะ" จากนั้นโคอิชิก็เชื่อ มั้ง? เธอกระโดดไปปีนประตูอย่างน่าเหลือเชื่อและรวดเร็วมาก อันที่จริงบินไปยังง่ายกว่า แต่ยังไงเธอก็ถูกเหมยลินสอยร่วงลงมา
"คุณตีหนูเหรอ?"
จากนั้นเธอก็ลุกอย่างช้าๆเหมือนหมดอาลัยตายอยาก เธอเดินไปหยิบหมวกแสนรักแล้วกระซิบกับหมวกเพื่อนรักว่า
"เฮ้...เจ้าหมวก..เจ้าหมวก ผู้หญิงคนนั้นน่ะไม่ให้ชั้นเข้าๆไปหล่ะ..เราควรทำอย่างไรดี..ว้าวเป็นความคิดที่ดีเลยดูเหมือนเธอจะห่วงฉันมากนะเจ้าหมวก <3" "นี่..เธอพูดกับตัวเองอยู่เหรอไง..เธอไม่เข้าใจเหรอ?..ฉันว่าให้กับไปยังที่ของเจ้าซะ..ถ้าเจ้าไม่ไปอย่าหาว่าข้าไม่เตือนล่ะ" "หึ..ใครกันแน่ที่จะทำได้ก่อน คุณยามเฝ้าประตู <3" จากนั้นเธอก็พุ่งใส่หลังด้วยกรงเล็บแหลมคมจนเหมยลินยังไม่ได้ตั้งตัว
"ใช่..มันจบแล้วค่ะ.โอ๊ะ.โอ๋..ฉันลืมบอกไปว่าฉันน่ะควบคุมภวังค์จิตใจได้ <3 รบกานด้วยนะค้าาา" เธอเข้าไปโดยอย่างมีความสุข โดยที่ไม่รู้ว่าจะมีเรื่องที่น่ากลัวกว่านี้ที่จะเกิดขึ้น
          โปรดติดตามตอนต่อไป
ปล.เราจะแปลทุกๆวันศุกร์น้อ
ปล2.ใครที่เป็นแฟนหรือติดตามชมได้ที่โพสน้อ
ปล3.สำหรับหัวใจสีต่างๆบอกอารมณ์ได้ สีชมพุ-มีความสข.ลั้ลลา  สีแดง-ดีใจ.ได้ใจ  สีฟ้า-อยู่ในอารมณ์ซาดิสอย่างแรง
จบน่อ สำหรับวันนี้บาย


 

edit @ 30 Mar 2012 21:02:40 by YUKI_kung

edit @ 30 Mar 2012 21:11:42 by YUKI_kung

Comment

Comment:

Tweet